istanbul
-
Bir Sonraki Durak: Mecburiyet
Sonbahar, İstanbul’un üzerine yalnızca sararmış yapraklar ve serin bir rüzgârla değil; kolektif bir tahammülsüzlük tortusuyla çöker. Beş yıllık yurt hayatının asgari alanında kendi mikro-dünyasını inşa etmiş bir genç yetişkin için aile evine dönüş, mekânsal bir gerilemeden ziyade bir egemenlik krizidir. Fakat asıl ontolojik kırılma evin kapısından çıkıldığı an başlar: metrobüs hattı, bu kentin en çıplak… Continue reading
-
lüzumsuz bir adam: bir fikir olarak istanbul’a gitmek
Afyon, Sandıklı’da yaşıyorum ve çok güçlüyüm. Bu ilçe merkezine dikilmiş birkaç binanın etrafını çepeçevre sarmalayan ovalar dizinini, Ankara gibi büyükşehirler ve Ege gibi denizler bozuyor. Hayatımla ilgili neler anlatabilirim bilmiyorum, yalnızca, sanırım yaşadığımı kanıtlamak için bu satırları yazıyorum. Anadolu’nun herhangi bir kasabasında ya da hatta herhangi bir şehir merkezinde yaşayan birisi, bir şeyler yazmak ya… Continue reading
-
Kalkedon
toprak köküne indiğinde zûlçatlayan obsidyen damarları ileçömlekten domuz kuyruğuyaban tavşanı dişler ve kulağıyanık bir kenevir anızını takribenanırışı hınzırın, otuz iki kalkerdenve düşen günden, bir gündeiçi kazık kazandan peydahlandımedeniyetin eşiği kalkedonsu hizasında yedi tepe hacamatıkesik başları boğdurur,asil gövü göğde koymaz ikengıptayla dikilen aliyye-i zerzevatısu kanallarıyla kanatmışkulsuz pazarlıksız adamış kurbanıve medeniyete anlatmış kalkedonyirmi dörtte bir takla beş… Continue reading
