yüzlerden güz günü bir fırtınadır kopmuş
güzlerden yüz günü yağmur bizden alacağını almış
elde var ölüm, hüzün, yüzün
sanma ki her yüz günde bir çiçekler açar,
kuşlar tepelerden süzülerek iner
yüzüstü bırakılan her kale, her meydan, her savaş
elbet bir gün azalarak biter
rüzgar bugün yüzünden yüzüme eser
güneşin bugün batıdan doğası gelir
fakat doğası gereği yine doğudan doğar
elbette bunların hepsi bir güz günü olayazar
şimdi tekrar soruyorum yüzüne karşın bay yazar

apostroflar postulat mı yoksa teorem mi?
her kesme işlemi sonuna kadar, en ufak parçam
kalmayana kadar devam eder mi?
prospektüsümde her aşk zehirlidir, onunki bile yazar mı?
sardunyalar bir gün sardalyalar kadar özgür olabilir mi?

şimdi tekrar korkuyorum bay yazar
insan bir kere mi sever?
insan bir kere sever mi?
ayrılıklar öldürmediği sevdaları yaşatır mı?
elbette bunların hepsi bir güz günü sen yüzüme bakarken olayazar mı?