durağan

Sabah uyandığında göz kapaklarının ağırlaştığını fark etti, ürpermişti. Saatine baktı, rakamlar yoktu, bozulmuş olabileceğini düşündü. Etraf da en az saati kadar sessizdi. Telefonu eline aldı. Ekran boştu. Bildirim yoktu. Çağrı yoktu. Bir şeyin yanlış olduğunu düşündü ama ne olduğunu çıkaramadı. Yatağın kenarına oturdu, çıplak ayakları zemine değdiğinde soğuk, kemiklerine kadar sızan sessiz bir uyarı gibi… Continue reading