Öykü
-
İznik’teki Nane
Zamanın birinde, daha İstanbul Konstantinapoli iken, Osmanlılar Devleti yeni kurulmuşken, Ayasofya’nın bahçesinde gezmekte olan zamanın sufisi II. George; pasaklı, püsküllü ve her halinden yoksul olduğu belli olan bir adama rast gelmiş. Adam hususi Sufi’yi görmek istediği için buraya kadar geldiğini söyleyince içeri salınıvermiş. Ve bütün bu yoksulluğundan, ağız kokusundan, entarisinin deliklerinden değil de çocuğu olmadığından… Continue reading
-
Maksimize Hüseyin
Merhaba, bu Maksimize Hüseyin: Kendisine Maksimize Hüseyin derler, çünkü hayatını hep maksimize ederek yaşar. Yemeği, içmesi, gezmesi, çalışması, öğrenmesi hep maksimize edilmiş bir dengede ve eleştirilemez bir saflıktadır. Maksimize Hüseyin erken kalkar ve yol alır, acı patlıcandır kırağı çalmaz, onu her öldürmeyen şey gerçekten de güçlendirir. Hani uzmanların uyarılarını akşam 19.00 haberlerinden dinlersiniz ya: “Günde… Continue reading
-
Deneykü
— Zaten bu yaptığın da fonksiyonel bir tanım.— Yani?— Yanisi eşyanın özüne dair bir şey söylemiyorsun. Ne yaptığını söylüyorsun. Oysa bir şeyin özü illa ki yaptığı şeyle örtüşmek zorunda değildir. Hepi topu birkaç metrekarelik banyonun içerisinde o dolap kapağını açıyor, bir diğerini çarparak kapatıyordu. En azından bir tıraş bıçağı arıyordu. Diğer taraftan da Recep’in açık… Continue reading
-
Krem Karamel
Kahvesini kitabın üzerine koydu. Sakin tavırlarla sanki daha önce dökmemiş gibi masasına yerleşti ve her zamanki gibi kalemini alıp bir şeyler karalamaya başladı. Üzerindeki gri hırka bile sıcaktan terlemeye başlamışken kendisindeki bu ferahlık hissini anlamlandıramıyordum. “Ölmek istiyorum Krem.” “Neden Karamel?” “Çok sıkıldım, yaşamımdan, monotonluğumdan. Hayatımın bu kadar kısa sürecek olması benim her anımı doyasıya yaşayabilmeme… Continue reading
