Aykagu
-
Naaş Kuyruğu
Epriyen kumaşı güvelere teslim bir alezinçok olmuş toprağımız solucanları öleliraks ediyoruz nafile bir yağmur duasındatozlar kaldırıyor yanardöner paçalarımıztozlar yutuyor anılar sarı bir parşömendefiltresiz bir şöminede ısınıyor kemikler vesarayın zehri nüfuz ediyor bütün haneyeBıçaklar kalkıyor üç öğün gırtlak aşağıçile çekiyoruz soyağacının kırık gününekanımızı kanımızla bağlıyoruz kanaatlerineuygun düşüyoruz öncüllerine hüviyetinve esamesini okutmuyoruz hürriyetin Kapatsak göreceğiz aslında gözleriketen… Continue reading
-
Buğulu Kuyunun Büyülü Kuğusu
Kıyısına yaka paça atıldığı okyanus yüzeyindeki yakamozu yakaladığı elleriydi bu yanardöner ateşle yanan. Es verilen bir esnemeydi okyanustan bahşedilen, pes etmeden besleyen kayaları, yakan ayaklar altında ateşi. Ateşe verilense yanıktı yüreğinin iki yarığa ayrıldığı yerden. Şifacının sihrini afişe eden bir zihin, zifir içinde fişlemişti zehrini ifşacının. Bir akıl türbülansı tutmuştu tutsağın ambiyansını kıl inceliğinde, gri… Continue reading
-
Bilirkişi
Bir dil bilgisi kuralı vardı bize ortaokul ve lisede öğretilen: Birleşik kelimelerde kelimeyi oluşturan ögelerden en az biri asıl anlamını yitirdiyse, o kelime birleşik yazılır. Örnek olarak da, aslanağzı, camgöbeği… diye anlatırlardı. Hep düşündüm, neye göre belirleyeceğiz diye, bir kelimenin asıl anlamından kopup kopmadığını. Muhtemelen, tarihin bir noktasında, bir insan bu masum bitkiyi görüp şunu… Continue reading
-
Velen
Bu hikaye, tek tanrıya giden yolda olumsuz anımsatmalarla şeytanileştirilmiş doğa tanrılarının, bir ile sıfır arasındaki tanrı sayısı için ehemmiyetinin hatırlanıp, hatırları için bile olsa hortlatıldığı bir dönemden. Putlarını yıllar içinde teker teker biçen insan, geriye puthanenin kendisi kaldığında afallamış, yıktığı dört duvarın taşlarını moloza, çakıla, kuma çevirmiş, yine de beşeri doğaya işleyememiş, vaktiyle yüzünü döndüğünü… Continue reading
