çember

Yeşilin en kara ulakları karşılıyor beni. Selam alıyor, selam veriyorum. Titrek silüetler hiç konuşmadan önümüzdeki saatleri aktarıyor bana. Onlar susacak, ben kendi kendime sayıklayacağım. Onlar duymayacak, ben kendi sesimin yankısıyla avunacağım. Bir dizi ağaç, dalları sarmaşık misali dolaşık. Her adımımla yeniden eklemleniyor budaklar, gövdeler eğiliyor. Ve anlıyorum: Baltık ormanlarındayım. Yürüyüş rutubetli, yürüyüşüm paslı. Yürüyüş sükunetli, Continue reading